124

aninio tamdiu pedcs etiam secutus est, donec ipsa Decimi quarti annipostrema die, in hanc usque civitatem perveniret. Et cum hierecuperandarum virium videndaeque urbis gratia, nonnihil interquic-visset, et hospes in hac urbe versaretur, non tarn in oenopoliis, utplerique hodie facere solent, quam librariis delicias suas requirere,gratum erat. Verum ubi in morosulum quendam bibliopolam ineidisset,qui pro vulgi more philosophum non tarn mente quam capitio autpileo violaceo iudicare assuetus erat, eum, cum magnos autores graecosab co postulabat, subita quadam obiurgatione incessit. „Tibi (inquit)homuncio tantorum autorum monumenta usui erunt, quae multi (quietiam doctissimi hie habentur) ne attingere volunt. Tu certe mcoiudicio, ait, rectius feceris, si hac versa sententia Alexandri grammaticen,et Pctri Hispani summulas (quae nostri frequenti auditorio praclegunt)comparaveris." Insolens enim sibi videbatur hominem adolesccntem,vixdum ut videbatur vagitus oblitum, Homeri aut Demosthenis libroscupere. Mosellanus autem, ut semper sui similis erat, crassi veteratorisconvieiis minime confusus, tandem ut petitos autores proferretimpetrat. Quos cum praeter opinionem eius Uli persolveret, fortefortuna duo niaguae existimationis viri intervenientes, cum graecosscriptores emere conspicati, accedunt, salutant, et paucissimis, quidin homine delitesceret, ceu leonem ex unguibus, ut proverbio dicitur,perpendunt. Ignotum etiamnum graecae linguae gratia, cuius ipsinimis erant cupidi, et eius cognitionem praecedentibus argumentishuic esse subolfecerant, hospitem gratissimum secum domum dedueunt,humaniter traetant, nempe ut ab eo instituti sui causas expiscarentur.Erat autem alter Gregorius Aubanus eedem tempore instituendisdiseiplinis hie maxime insignis, alter vero Vitus Verlerus, virquoque magnus, qui dubio proeul ipsum, cuius amicitiam plurimumambibant, detinuissent, nisi A es ticampianum in ludo et latiuo etchristiano inuisere tantopere libuisset. Etenim, cum nullis preeibus abinstituto reuocaretur, ipsis ennpaviag feriis, soeiiscomitatus, Pribergamconcessit, ibidemque cum ignoto nulla alios docendi offerreturoccasio, non tarn ob imperitiam quam vereeundiam ambire noluit,et aliquamdiu illic diseipuli partes egit, praeeeptore semper, quamlicebat familiariter usus eiusque monitiones perpetuo diligentissimcobservabat, adeo eius fidei et doctrinae diligentia sua respondens,ut haud ita multo post illo in latinis (quae sola sciebat, cum hieutramvis simul felicissime didicisset) non multo inferior esse crederetur.Hac opinione multi commilitonum impulsi, Petrum, ut illis graecum