318 DE INSTITUT. HISTOR.dem, ut poëtam poëtae objiciam, VIRGILII (*)versus recitarem, quibus Dea nescio quae,suum Aenenam in excidio Trojano frementem,juber acutiùs 1506ειν.Aspice (nanque omnem, quae nunc obducta tuentiMortales hebetat visus tibi, & humida circumCaligat, nubem eripiam)Hic, ubi diſiectas moles, avulſâque ſaxisSaxa vides, mistõque undantem pulvere fumum,Neptunus muros, magnóque emota tridentiFundamenta quatit, totamque à sedibus urbemEruit &c.Sed injustè facit, quod Paridis atque Helenaeadulterium non eſſe culpandum propterea præ-fatur: & accusat inclementiam Divûm, ubi agno-scere debuit justam DEI providentiam. Inter-ea miror profanum poëtam utcunque videre,nostros oculos altius attollendos esse, & ali-quod eos lumen divinum requirere debere,ut, ubi etiam caelum terrae misceri videbitur,caecam & confusam non esse vim fortunae, vel,ut Jurisconsulti vocant, θεοῦ βίαν (*) memi-nerimus. Nam & cùm nubes videmus &tonitrua audimus, tamen caelo superiori suamnihilominus constare serenitatem scimus. Etverò nunquam ea erit, esse quae debet, maje-stas historiae, neque tam valde nos, quam de-bet,(*) Aeneid. Lib. II. §. 604.(**) Injuriam Deo Violenter illatum.

let, af1camusnationtereà aenim illmen.ma,der perbenconditNone.33 00m33.Tamnetionale1 qua d.bendamterrarumhumaniset quamque Ron