emelruionenceſſen.in deinJugel.Nr. 10

LIBER I.317pressit, ordine quidem motuum caelestiumconvinci animos, ut sentiant DEUM esse hujusMundi gubernatorem: sed hunc sensum tan-quam procellis obrui, cùm rerum humana-rum confusionem intuemur. Sic cùm coelumaspicimus, agnoscere nos facile divinam pro-videntiam. Sed cùm ad terram oculos refle-ctimus, caeco & fortuito casu omnia ferrivolvíque videri. Non recitabo CLAUDIANIversus, qui sunt magis intemperantes, sedprofecto non minùs obstupuit desipuitque alterphilosophus, qui ea quidem, quae supra Lu-nam sunt, certo DEI consilio regi: quae veròinfrà, temere raptari & fortunae ludibrio re-licta esse, dixit. Verùm bene habet: Nos,ut in media etiam rerum humanarum pertur-batione agnoscamus DEI omnia certa rationeregentis admirabilem providentiam, literissacris satis praemoniti sumus. Estque hocsummum ad historiam rectè consideran-dam lumen. Verùm cùm id olim alii scripto-res non viderent, non potuerunt non saepecaligare atque obstupescere: & in tenebrasquasdam Epicuraeas tandem ruere: planéqueamittere, quod & in historia imprimis obser-vare, & ex ea percipere debebant. Fateornonnullos in sua ignoratione magis esse reli-giosos: & quod alii fortunae adscribunt, DEO,ejusque providentiae ascribere. Quod Dio-DORUM SICULUM persaepe facere animadverti.Sed caeca est ea quae abs religionis verae scien-tia est aliena demonstratio. Atque hic qui-dem,