III. Das Viaticum narrationum des Henmannus Bononiensis. 27

pecuniis. Qui quarto anno revertentes dixerunt se nee matrem neefilios invenisse, sed nee cos Athenas [omnino] pervenisse nee ali- tiöquem audivisse vel vidisse, cui de vestigio eorum aliquid con-staret. Tater hoc audiens tristicia stupefaefus cum filio suo de-mente, quem domi habebat, ad portum descendit, querendo anautis, si aliquis eorum vidisset vel audivisset de muliere cumduobus filiis submersa. Cumquc multi multa dicerent nee aliquid 70veri audiret, [tandemj visum est patri, ul filium suum duodennemItonte dimitteret sub tutoribus et ipse ad querendum uxorem ettilios suos pergeret. Flens igitur descendit ad portum dispositisdisponendis et navem conscendit et profectus est.

Clemens vero ad scolas se transtulit et [inj artibus libe- 75i'alibus valde profecit, postea vero philosophie studium amplec-tens totis visceribus anhelavit, ut se immortalem probareposset. Quod aliquando cum faceret, totus [fol. 13 r ] gavisusexultabat; cum vero oppositum concluderet, tristis valde existe-bat. In isto nempe studio permansit, quousque viginti anni 80post patris recessum transissent, in quibus nee litteram a patrereeepit nee rumores audivit. Veniente igitur Barnaba Romamet eo predicante Christum ipse Clemens philosophus cum aliisphilosophis Barnabe predicacionem deriserunt et eius totamvitam et conversacionem subsanaverunt. Tandem vero victi 85responsionibus et racionibus Barnabe, ipse suum errorem reli-quit et Barnabe adhesit, qui eum Petro presentavit et Petruseum in diseipulum assumpsit.

Quadam ergo die diseipuli Petri ipsum rogaverunt, utcum illis ad proximam insulam, que sex ftanlumj milifarijbus 90distabat, pergeret gracia videndi mirum opus. Quibus Petras, quiaclementissimus erat, aequievit, sed monuit eos, ut, cum nave des-cewrferent, non omnes simul ad videndum coneurrerent, ne nota-»■entur a turbis. Cum ergo venissent ad insulam, mox ad locam,ubi due erant columjme vitrie, properavevant, ubi mirabilem 95picturam viderunt. Petrus vero columpnis inspectis egressuspro foribus pauperculam midierem elemosinam ab introeuntibuspetentem cum quadam attencione intuens ait: „Die, midier,quod memhrum tibi deest, quia stipem petis, et non pocius mani-ous tuis operans eibum queris." At illa suspirans ait: „Utinam 100wicht manus essent, que moveri possent! Nunc autem mortue suntet morsibus meis debiles et sine sensu reddite." Cui Petrus: „Quefuit causa, ut Iwc tibi fipsa/ inferres?' „Dolor," inquit, r im-

102 et sum sine redditu.