XXXIV.

Affirmativus conflat e partibus omnibus affirmatis,propofitioneiaffumptionc & concluiione.

XXXV.

Philippus Melanchtbon judicat qualitatem ex conclufme, cum inquit, affirma-tum fyllogifmum effie, cujus conclujio fit affirmata ;fed rectius eam mavult PetrusPiamus afiimare ex causa, videlicet ex dispofitione in antecedentefacld.

XXXVI.

Negativus e negata altera prasmiffarum cum condufione, five fitpropofitio fi ve affumptio.

XXXVII.

Bine canon: Ex puris negativis nihil fequitur, quia fi argumentum disfen-tit ab utrdfy qmfiionis parte, nulla ejus ad inferendum vis ejfe potest. Oportet enimejfe confenfionem fieu connexionem faltem unius partis quafitonis cum argumento.

XXXVIII.

Secundum quantitatem fyllogifmus fimplexefl vel univerfalis, velparticularis, vel lingularis.

XXXIX.

Univerfalis ex utraque prjemiffa uniVerfali.

XL.

Particularis ex altera tantum univerfali.

XLI.

Hinc illud axioma ufitatum: Ex meris particularibus nihil fequitur. 0-riuntur enim ex meris particularibus quatuor termini. Nam de alio particulari potellloquipropofitio, de alio affumptio, ut:

Peccatores a Deo odio habentur,

David fuit peccator.

T.rgo Davidd Deo odio habitus est.

Propofitio loquitur particulariter de iis peccatoribus , quinonrefipificUnt: Affium-ptio vero de talt peccatore, qui refipuit & poenitentiam egit. Propofitio itafcuniver-fithter intellecta & informata fajfa esi.

XLIT.

Singularis ex utraq; fingulari.

' XLI1I.

Syllogifmus fimplexefl vel contradlus, vel explicatus.’ y C n