Thesis I.

T Rabit/uaquencfovoluptas,inquit Virgilius in F.clog. Nos itandejudiciofyl-logiftico, nobilfiimo & proflant i/fimo rationis dirigendo injlr umento, ubi e-nunciatio una ex altera legitime deducitur, ad qmjlionem pr opofit am de-mon flrandam, ovdj t» <nv noftram mjlituere conftituimus.

IL

Quum autem nomina fint noto rerum, & nominum notitia in ipfius rei notitiam/ope deducat, confiderabmmprimo nominis definitionem, deinde rei. Nam eis ii Sf-JipAfKeiv, (Pes 'tsgdhvv ovop.a.Ttt.

III.

Dicitur autem JyUogifmus ■■aaf* fi , quod proprie e/7 rationem fub-

ducere, feu multos numeros in unam fummam colligere. Hinc ciim firnile quiddamin argumentatione logica conffnciatur, translata edi vox Jyllogifmi ad logicam, ut:'Una ulna panni em itur tribus florenis, & ter octona funt viginti quatuor, unde col-ligo,24. florems emi ulnas 8. Esi itaqjyllogifimus quafi o-vtt.oyh Aoyay,hoc eil,calleciiorationum.

IV.

Syllogiftnus eftdianoia,quaquxfliocum argumento tertioitadis*ponitur, utpofitoantecedente neceflario concludatur.

V.

Definitio hoc adeo clara e/7 &perfpicua, ut vix declaratione ulla opus habere vi-deatur , & confiat gener e, forma&fine.

VL

Genus indicatur in voce dlanoia, quo methodo iumfjdogtfmo eficomunis. Namtitrin^fit mentis discurfus ab una enuntiatione ad altam: in methodo ab uno aliquogener ah fimo enuntiato per varia homogenea adfpecialfiimum,ut fcihcet an apte& convenienter inter fi connexo fint enuntiationes, judicetur ; in fjllogifmo vero apropofitione ad affumptionem, ab utrdq s ad complexionem discurrimus, ut nimirumtonfequentio vk appareat, & dubia veritas mantfefiafiat .

VII.

Genus fillogifmi ab Arifiotele ponitur Xoy<^r ,quavox modo orationem > modo

rationem figmficat. Si pro oratione fumitur, obfervandum eltfXty* ejfi duplicem,

mum