352

GOSVINI DE EXPUGN. SALACIAE CARMEN.

Turba favent; homines salvare volens Deus omnes,Innovat antiqua signa suosque iuvat.

Crastina cum visura dies pugnam foret, omnes130 Conspicimus socios et numeramus equos.

Innumeri pedites, muniti viribus, armis

Adsunt; sed centum vix ter habemus equos.

Ex inproviso quingenti nocte sub ipsa

Dante Deo repetunt nos equites et equi.

135 Aurora est; equites, tenuit quos spicula nostra,Paulum procedunt; hostica castra notant.

Tecta sub hoste latet tellus; ad sidera clamorTollitur, et clangor undique corda movet.

Congressus fit; utrinque eruor fluit; en male nostris140 Succedit; fugiunt; impius hostis adest.

Noster eques cedit, sua nudat pectora, munitDorsum, castra subit, et venit hostis eo.

145

150

155

160

Sept. 11. 165

Scandit equos nocte qui venerat hospes, ad astraRespicit, inplorant Omnipotentis opem.

Astris lucidius quod splendet in aere signumEst crucis; id nostrum plurima turba vident.

Mens redit hoc viso nostris; en noster in hostesSevit eques, sternit, effugat, immo necat.

Agmen in auxilium nostris venit ecce supernum,Dante Deo, signum qui dedit ante crucis.

Vestis ei splendens ut sol, ut nix nova candens,Suntque suo rosea pectore signa crucis.

Hostis ut has acies novit sua terga prementes,Lumina caligant, et sua corda pavent.

Hinc fit, quod socius socium ledit, latus hastaPei’forat huic, illi demetit ense caput;

Sternitur hic, ille pedibus calcatur equorum,

Hic hominum quidam precipitantur aquis.

Quid magis? ex illis ter milia dena perisseCredimus et reges tunc cecidisse duos.

Quod telis comitum cecidere chorive superni,Ipsorum cedis per loca nosse datur.

Illorum stragem, quia terna dieta furentesNostros vidisse a , cum a nisi prima datur.

Contulit ista Deus nobis, in luce IacinctiEt Proti palma qua celebrata fuit.

Gaudemus, Domino canimus, quod talia nobisFecit: fama novos incutit ecce metus;

Ut nos confundant, confirmat adesse galyas170 Ter denas; petimus, nec reperimus eas.

a) locus corruptus videtur.