90

sin quicl eos interrogas, plane auguste tacent.

7 idvu cnya s) Eadem est sermonum ratio(o/ ?\6yot ): existimes eos intilligentes loqui; sinautem de dictisj aliquid eos interrogas, cupiensid cognoscere , unum indicant tantum semperidem; quum semel scriptus est, volutatur ubiqueomnis sermo pariter inter intelligentes atque intereos, ad quos non pertinet, nec scit loqui apudquos debet, et ubi non debet, tacere; male deintractatus, et iniuste reprehensus patris semper indi-get auxilio; neque enim ipse se defendere nequeauxiliari sibi potest.» 88) S. Scriptura igitur etiamSpiritu S., quo duce per Apostolos conscripta est,egere nequit, ut ea male tractata seu contorta de-fendatur. Ille vero, pro persuasione, quam Catho-lici ex ipsis N. T. libris percipiunt, ecclesiae sem-per adfuit, ibi potissimum, ubi symbola compositasunt, quae totius ecclesiae Christianae sensu una-nimi Spiritus s. eloquia venerabantur atque vene-rantur. Hinc patet, quo iure Tridentini Patresstatuerint, ut nemo in rebus fidei et morum s. scrip-turam ad suos sensus contorquere audeat, contraeum sensum, quem tenuit et tenet sancta materecclesia, cuius est iudicare de vero s. scripturaesensu. Erat illis enim persuasissimum, et s. scrip-turam et symbola ecclesiae, quae ab eiusdem magi-sterio uno tenore poncionantur, Spiritu s. auctoreprolata esse, ideoque scripturam et symbola unamac eandem veritatem continere, (§. 11. p. 29.) cumSpiritus s. diversa ac inter se contraria eloquinequeat. Pro iis autem, quae initio huius §. com-

88) Phaedri dialogus. Astii interpretatio.