45
Der wirt gieng wieder außVnd schueff rat jn dem hauß.
Hs. 2,15a Den gesten kaufft er zue mal genueg.
Ffür die herren man dar trueg.
5 Der gast begonde schauwen
Dye schönen jungfrauwen.
Da er sye volkummen sach,
Gar zögenlicli er da sprach:
Eya, vil liebe frauwe mein,
10 Von welchen schulden mag daz gesein,
Daz ir die maget wolgethanNicht engebbet eynem man?
Dye frouwe begonde ym klagen.
Sye sprach: herre, ich wil euch sagen,
15 Daz machet alles ir gueter muet,
Daz wir nicht haben guet.
Dar vmb sein wir vnwert,
Daz vnser dochter nyemant gert.
Der gast sprach: liebe frauwe mein,
20 Möcht ez mit euwern hulden gesein,
Daz ich en wenig gert,
Ob man mich gewert,
Daz ez blieb an haß.
Dye frauwe sprach: waz ist daz?
25 Waz ir wölt, daz tuen ich gern.
Mag man euch nit gewern,
So pleibt doch ane zorn!
Da sprach der Rytter hoch geborn:
Wölt ir mich noch heynacht slauifen lan
30 Bei ewer.wol getan?
Ist daz ich mag gelebe,
Ich wil euch hundert phunt geben.
Da sprach dye frauwe here:
Daz were wieder vnser ere.
35 Er sprach: frauwe, ez en sol;
Wir wollen ez versweigen wol,
Daz sein nyemant wirt gewar.
22. ? mich nicht. 30. ? tochter. Vgl. s. 46, 31.