Druckschrift 
Erzählungen aus altdeutschen Handschriften
Entstehung
Seite
46
Einzelbild herunterladen
 

46

Ez sol auch nyemant erfaren.

So sweigt nuer vnd sagent ez nyt,

So weiß nyemant waz geschieht.

Hs. 2 ,16 Dye frauwe gieng zue hant5 Hyn auß, da sie den wirt vant.

Sye nam den wirt iren manVon dem gesynde hin dan.

Sye sprach: hört, herre, zue mir 1Ir wissent wol, daz wir10 In armuet sein gefallen,

Daz vnder euwerm gesiechte allenNyemant armer ist, dan wir.

So solt ir gedencken, daz wirMit behendikait daz hegynnen,

15 Daz wir auch guet gewynnen.

Der wirt sprach zue der selben stunde:Sage, frauwe, ist euch icht kündeOder künt ir mir icht gesagen,

Daz ich mit eren künde beiagen20 Guet jn allem Iand?

Dye ffrauwe sprach zue hant:

Ir dörfft ez nit ferre holen,

Ez wirt euch hie heyme wol.

Er sprach: frauwe, sage mir, wie!

25 Sye sprach: der Rytter, der da ist hye,

Dez ist dez guetes reich,

Der sychet vns iemerlichIn großer armuet leben,

Der wil vns hundert marck Silbers geben,. 30 Daz wir jn heynacht slauffen lan

Bei vnser dochter wol getan.

Daz waz dez wirtes vngemach.

Zue der wirtin er da sprach:

Eya, frauwe, tuent die rede hyn!

Alz arme alz ich heut byn,

Ee ich dorch mein armuetOder dorch keyn guet

26. ? Der.

35