Druckschrift 
Erzählungen aus altdeutschen Handschriften
Entstehung
Seite
652
Einzelbild herunterladen
 

652

5

10

Hs. 42,136 b

15

20

25

30

35

Hs. 42,1372. ? mit

Es er lischett als ain gliitt

Das geschlechtt nitt sambtt dem guett,

Als ein ding, das nie erscheinMer, dy sündt peleibtt alleinVnd wirtt lang vnd schbär gerochen,

Als ain weisser man liatt gesprochen:

Ewrs vatters wissaittIn das fiertt geschlechtt gatt,

Also sagt di geschrifft dauon.

Soltt es dan nydertt geschriben stann,

Dannoch war es zeglawben ring,

Wan es ist ain sichttig dingVon nattür, als ich ee saitt,

Das der kurtzen arbaittIst dem gantzen paw ain schawerVnd das seltten von scheberer maürWytt auff posser grundt fost altt.

Also vellett der gebaltt,

Den man pawtt auff misse datt.

Der man seine kinder hattDester schwacher vnd aclitt ir nichtt,

Das ein itlicher her gichtt,

Si sol nymantt ze dinen han,

Wan Ir vatter was ain man,

Der sein trew vmb gutt zerprach.

Das vindt villeichtt dy kind hinnach,

Das dy schmecken nach dem asst,

Das In nymantt getrawtt so fasst,

Sam getrewes vatters kinden,

Als ir sechtt ann pfardeu, an bindenVnd an tiren wild vnd zam,

Das man fragt nach dem ersten stam.

Ist er dan wandls frey,

So peleibtt man da pey.

Also ist der hern frag,

Das mit vnrecht gebunden wär.

Also sprych der teichnar.

samt. 7. ? missetät. H, 16. ? swarer. 37. ? spricht