Druckschrift 
Erzählungen aus altdeutschen Handschriften
Entstehung
Seite
344
Einzelbild herunterladen
 

344

Der gsell ward in seim hertzen froYnd danckt dem herren seiner gnaden,Daz er in liett behiiett vor schaden,

Ynd wolt alhveg vmb in beschulden5 Vnd nam vrlob mit gutten hulden

Ynd nam daz geltt vnd zoch sein straß,Biß er kam, do er gernn waz,

Vnd thett sich darnach daran kerennVnd lernett daz er ward zu erenn10 Vnnd kam seim vatter frölich haim.

Der burger strafft sein frawen allainVnd kam an sy in solcher maß,

Daz sy in trewlich batt umb daz,

Er söltt ir daz yetzmals vergeben;

15 Sy wöltt alhveg in sein willen lebenn.

Vnd es auch fürbaß nymmer thett,

Plib allzeitt an iren eren steett,

Wann sy deß villeicht nit hett gedacht,Hett .sy die maid nit darzu pracht.

20 Daz gschach altz durch ir kupplerey,

Wann ir vil boß list wontten bey,

Biß daz sy die ding bracht zu wegenn.Der teiifel geh ir seinen segen!

Ich wöltt, wa sölchs von ainer gschech,25 Daz ir der teufel iren lialß abprech,

Vnd wills yetz also lassenn stan,

Als dann gesprochen batt Claus Spaun.