Druckschrift 
Erzählungen aus altdeutschen Handschriften
Entstehung
Seite
263
Einzelbild herunterladen
 

263

Wir neygen billich der erden,

Die den wein hat getragen.

Sie sprach: ich wil nit verzagen,

Du seist fürbaß eyn rechter man5 Vnd solt auch zu dem wein gan,

Seyt der wein ist so gut,

Das er dir geyt mannes mut.

Der pfaff wart sich bas regenVnd die frawen mit mynne wegen.

Hs. 2,138° Sie sprach: nummerdflm namen,

Wol vns des gutten samcn!

Du wert vor ein lasser man.

Nu wil dir alle die nacht stanYnd lebst so gar nach muet.

15 Selick sey der wein, der es tuet!

Der pfaff eyn wort ny gesprach.

Dar nach kurczlich gescbach,

Das der mulner kam gegangen.

Den vor der wein bet gevangen,

20 Der was nüchtern wider worden.

Nu merck den selczemen orden!

Er wart clopfen an die tiir.

Der kneclit rieff fast hin für,

Wer an der tiir wer.

25 Er sprach mit großer swer:

Ich bins, der mulner, dein her.

Er sprach: vif alle ineyn erIch hab meyn hern her eyn getragenHeut truncken von dem mul wagen,30 Der hat bey meiner frawen gelegen

Vnd hat der mynne gepflegen.

Was sucht ir an dem tor hie?

Er sprach: über kneclit, sag, wie.

Tu es durch den willen mein35 Vnd loß mich zu dir bin ein!

Er sprach: was wolt ir thun liynne?Wes toret ir ewr synne?

Der mulner der wart pagen