i6

LAELIUS

hoc intelligi maxime poteft, quod ex Infinitafocietate generis humani, quam conciliavitipfa natura, ita contratta res eft, & adduftain anguftum, ut omnis caritas aut inter duos,g aut Inter paucos jungeretur. Eft autem ami«citia nihil aliud, nifi omnium divinarum hu«manarumque rerum, cum benevolentia &caritate, fumma confeniio: qua quidem haudfcio, an, excepta fapientia, nihil quidquammelius homini iit adiis immortalibus datum,Divitias alii praeponunt, bonam alii valetudi«nem, alii potentiam, aliihonores, multietiamvolupbttes. Beluarum hoc quidem extremumeft; illa autem fuperiora, caduca & incerta,pofita non tarn in noftris confiliis, quam infortunae temeritate. Qui autem in virtutefummum bonum ponunt, praeclare illi qui«dem; fed haec ipfa virtus amicitiam & gig*nit, &continet; nec fine virtute amicitia ef*Ä fe ullo pafto poteft. Jam virtutem ex con«fuetudine vitae fermonisque noftri interpre*temur; neC eam, ut quidam dofti, verborumttagnificentia metiamur; virosque bonos eos*qui habentur, numereraus, Paullos, CatonesjGallos, Scipioner. Philos, His communis vitacontenta eft: eos autem omittamus, qui om«Aino nusquam reperiuntur, Tales igitur in«

t«r