5 °

DE LEGIBUS

J3 rebus optimis. Q. Prorfusaffentior. M. Quid,quod multa perniciofe, multa peftifere fcifcun-tur in populis, quae non magis legis nomenattingunt, quam, fi latrones aliqua confeffufao fanxerint? Nam neque medkorum prae-cepta dici vere poflent, fi quae infcii impe-ritique pro falutaribus mortifera confcripfe-rint: neque in populo lex, cuicuimodi fueritilla, [etiam] fi perniciofum aliquid populusacceperit. Ergo eft lex juftorum injuftorum-que diftinftio, ad illaro antiquiffimam, & re-” tum omnium principem expreffa naturam, adquam leges hominum diriguntur, quae fup-plicio improbos afficiunt, defendunt ac tuen-g tur bonos. Q. Praeclare intelligo: nec verojam allam eile ullam legem puto non modo ha*I 4 bendam,fed ne appellandam quidem. M. Igi-tur tu Titias & Apulejasleges nullas putas?

Q. Ego vero ne Livias quidem. M. Et refte,quae praefertim uno verficulo fenatus, punftotemporis fublatae fint: lex autem illa, cujusvim explicavi, neque tolli, neque abrogari po«teft. Q. Eas tu igitur leges rogabis videli-cet, quae nunquam äbrogentur? M, Certe, fimodo acceptae a vobis duobus erunt.

Sed, ut vir doftiifimus fecit Plato, atque jidem graviflimus philofophorum omnium, qui