LIBER II.

49

na

H *:«

«nti):n* j 5

»»Bei b“f, »ttdrcoffl:tim forras: ntiitcrij:in legaLocretijratiopnicimd®«non»i eä, ilieft«len«?fttudai

swf.fc

2 H#

4

eft, perfeftaeft in mente fapientis. Quaefunfcautem varie, & ad tempus defcripta popuiis,favore magis, quam re, legum nomen tenent.Oninem enim legem, quae quidem refte lexappellari poffit, effe laudabilem , qnibusdamtalibus argumentis docent. Conftat prefeftoad falutem civiiim, clvitaturaque incolumita-iem, vitamque hominum quietam & beatam,conditas effe leges ; eosque, qui primum ejus-xnodi lcita fanxerint, popuiis oftendiffe, ea fefcripturos atque lataros, quibus illi adfcitisfufceptisque, honefte beateque viverent; quse-qus ita compofita fan&aque effent, eas legesvldelicet nominanint. Ex quoirstelligipareft,eos, qui perniciofa&injufta populis julTa de-fcripi'erinr, cum contra fecerint, quam polli-citi profeffique fint, quid vis corius tuliffe,quam leges; ut perfpicuum effe poffit, ln ip-fo nomine legis interpretando ineffe vitn &fententiam jufti, & juris legendi. Quasroigi-istur a te, Quinte, ficut illi folent: Quo fi ci-vitas careat, ob eam ipfam caufam, quod eocareat, pro nihilo habenda fit, id eftne nu-merandum inbonis? Q Ac maximis quidem.M. Lege autem carens civitas, anne ob idipfum habenda nullo loco? Q. Dki allter nonpoteft, M. Neceffe eff igitilr,legem haberiin

Opp. Phil, T. IV. D