383

DE DltMNATlONE

langaore corporis, nec membris uti, nee feu«fibus poteft, incidit in vifa varia & incerta exreliquiis, ut ait ariftoteles, inhaerentibus ea-rum rerum, qaas vigilans gefferit, aut cogi-tarit. quarum perturbatione mirabiles inter-dum exfiftunt fpecies fomniorum. Quae fi aüavera, alia falfa; quanotainternofeantur, feirefane veüm, Si nulla eft; quid iftos interpre-tes audiamus? fin quaepiam eft; aveo audi-re, quse fit. Sed haerebunt. venit enitn jam in

129 contentionesn, utrum fit probabilius, deosneimmortales, rerum omnium praeftantia excel-lentes, concurfare omnium mortalium, quiubique funt, non modo leftos, verum etiamgrabatos, & cum ftertentes aliquos viderint,objicere his vifa quaedam tortuofa & obfeura,quae ifii exterriti fomnio ad conjedtorem ma«ne deferant; an natura fieri, ut mobiliterani-mus agitatus, quod vigilans viderit, dormiensvidere videatur. Utrum philofophia dignius,fagarum fuperftitione ifta interpretari, an ex*plicatione naturae? ut, fi jam fieri poifitcon*jedtura vera fomniorum, tarnen ifti, qui pro-fitentur, eam facere non poffint: ex levifli«mo enitn & indodtiffimo genere conftant. Stoi-ci autem tui negant quemquam, nifi fapien-

130 tem, divinum effe poffe. Chryfippus quidem

v ita!io® e ®

jis b*“*

jte qM ^.jimqie

aq&e fo»fsdo,

,ak'Vstoß total

teipWJiti

■jceteTO, 5 1imen divioonuj/rifffiilificutüfi

ms; BäjDi

«itortB b

äifpui in jW Im

^*nig«u

Stelle,

“"»«»erent

^«bicura