LIBER II.

bk. I

> I

*1?)

■potttk

ItKil®

>*IS!

Km,

MS

bl»

in

ini»l WM»«1

*#**

**«*

«<«»

S8i

effe dicat, quae vigilantibus videantur, quamquse fomniantibus. Fuit igitur divina benefi-centia dignius, cum confuleront nobis, clarl-ora vifa dare vigilantibus, quam obfcurioraper fomnium. quod quonlam non fit, fomniadivina putanda non funt. Jam vero quid opuseft circuitione & amfra&u, nt fit utenduminterpretibus fomniorum potius, quam dire-fto? deus fi quidem nobis confalebat, Hocfacito, Hoc ne feteris, diceret; idque vifumvigilanti potius, quam dormienti daret, Jamvero quis dicere audeat, vera omnia effe fom-nia ? Aliquot fomnia vera, inquit Ennius, feiomnia non eft necejfe. Quae eft tandem iftadi-ftinftio ? qu* vera, qu* falfa habet ? & fivera a deo mittuntur, falfa unde nafcuntur?nam fi ea quoque divina, quid inconftantiusdeo? quid infcitius autem eft, quam menteamortalium falfis & mendacibus vifis concita-re? fin vera vifa divina funt; falfa autem &inania, humana; quae eft ifta deßgnandi II-centia, ut hoc deus, hoc natura fecerit potius,quam aut omnia deus (quod negatis)aut om-nia natura? quod quoniamillnd negatis,hocneceffario confitendum eft, Naturam autem ^eam dico, qua nunquam animusinfiftens.agi-tatione & motu effe vacuus poteft, Is cum