3 äo DE DIVINATIONE

que, qui fomniis pareat? qui intelllgat? quimeminerit? quam multi vero, qui contem»nant, eamque fuperftitionem imbecilli animiatqne anllis putent? quid eft igitur, cur hishominibus confulens deus, fomniis moneafceos, qui lila non modo cura, fed ne memoriaquidem digna ducant? nec enim ignorarede-ns poteft, qua mente quisque fit; nec fruftraac fine caufa quid facere, dignum deo eft:quod abhorret etiam ab hominis conftantia»lta fi pleraque fomnia aut ignorantur, autnegliguntur; aut ignorantur, aut negligun-tur; aut nefcit hoc deus, aut fruftra fomnio-rumfignificationeutitur, Sedhorum neutrumin deum cadit. nihil igitur a deo fomniis figni-61 ficari fatendum eft. IUud etiam reqniro, cur,iz 6 fi deus ifta vifa nobis provldendi caufa dat,non vigilantibus potius det, quam dormien-tlbus. Sive enim externus & adventitlus pul-fus animos dormientium commovet, five perfe ipfi animi moventur, five quae caufa aliaeft,cur fecundum quietem aliquid videre, audi-re, agere videamur, eadem caufa vigilantibuseffe poterat; idque fi noftra caufa dii fecun-dum quietem facerent, vigilantibus idem face»rent; prsefertim cum Chryfippus, Academi-cos refellens, permulto clariora & certiera

1

„Kadi«

1 circoitwis

tftrpttt» 55

■jpSddii

ä, H*»« quu ifl

Aliqad

mifaä>a i eaqaadqiidiiljütiiiuhii^ Ter» vboaii***> ot boe (^»atarnni•Wan? m

'S„,