LIBER II.

s

niÜitij I

bä.i,Mwa: uieiji'kitmi H\iii-aalist»itatt»,»;«»

csJ

:W»

HflS"

&«*

ftP<|

f

3 ? r

caufam, non naturam docet? deinde, fi taaifta conelufio, Cratippe, vera eft: (teeumeni» mihi res eft: ) nonne intelligis, eadem.uti poffe & harufpices, & fulgnratores, &in-terpretes oftentorum, & augures, & fortile-gos, & Chaldaeos? quorum generum nullumeft, ex quo non aliquid, fieut prsediftum fit,evaferit. Ergo aut eaquoquegeneradivinan-difunt, quae tu re&iffune improbas; aut, fiea non funt, non intelligo, cur haec duo fint,quae relinquis. Qua ergo ratione haecinducis,eadem illa poffunteffe, quae tollis.

Quid vero habet auftoritatis furor ifte, 54quem divinum vocatis, ut, quae. fapiens non uovideat, ea videat infanus, & is, qui humanosfenfus amiferit, divinos affecutus fit? Sibyl-lae verfus obfervamus, quosilla furens fudiffedicitur; quorum interpres nuper falfa quae-dam, hominum fama, di&urus in fenatu pu-tabatur, eum, quem re vera regem habeba-mus, appellandum quoque effe regem, fi fal-vi effe veliemus. Hoc fi eft in libris, in quemhominem, & in quod ten.puseft ? callide enim,qui illa compofuit, perfecit, ut, quodcnnqueaccidiffet, praedi&um videretur, hominum &temporum definitionefublata. Adhibuitetiam mlatebram obfcuritatis, ut iidem verfus alias inA a a