DE DIVINATIONE

1

3 ’ 7 °

los affumit, concedi nullo modo poteft. „ Si, in-„ quit, aliquando oculi peccent, tarnen, quia„ refte aliquando viderint, ineft in iis vis vi-,, dendi. Item, fi quis femel aliquid viderit,,, is etiam cum peccet, tarnen exiftimandtis53 „ fit habere vim divinandi.,, Vide, quaefo*Cratippe nofter, quam fint ifta fimilia. Nammihi non videntur. Oculi enim vera cernen-tes, utuntur natura atque fenfu: anitr.x, fiquando vel vaticinando, vel fomniando veraviderunt, ufi funt fortuna atque cafu. Nififorte conceffuros tibi exiftimas eos, qui fom*nia pro fomniis habent, fi quando aliquodfomnium verum evaferit, non id fortuito ac-cidifie. Sed demus tibi ifias duas fumtiones,ea, quae kr^ficcTu appellant dialeftici; fed nos# Latine loqui malumus: affumtio tarnen, quamI 09 irposkr$iv iidem vocant, non dabitur. Affu-mit autem Cratippus hoc modo: Sunt auteminnumerabiles praefenfiones non fortuitae. Atego dico nullam. Vide, quanta fit controver-iia. Jam affumtione non conceffa, nulla con-clufio eft. At impudentes fumus, qui, cumtarn perfpicuum fit, non concedamus. Quideft perfpicuum? Multa vera,inquit, evadere.Quid, quod multo plura falfa? nonne ipfa va-tietas, quae eft propria fortunse, fortunam efle

ja

ji

jpretei oWg.&Chfid*5 |ts ijaotoÄ&sim jwi

Qild rttilern iifeÄKflrifei'iutslir.!,■rerfosobfenqnornnl ii>onioaa

^PPtllandii!

S&mq,

%<Wi f