LIBER II,

369

que poteft:, ut non dent homini; Ipfi habe-ant. Car enim Tufcis potius, quam Roma-nis darent? Nec, ft dant vias , nulla eft divi-mtio, Facdaredeos; quod abfurdum eft 1quid refert, li accipere non poffumus? Ex-tremum eft, Eft igitur divinatio. Sit extre-mum: effe&um tarnen non eft. Ex falfis enim,ut ab ipfis didicimus, verum effici non poteft 1jacet igitur tota conclufio.

Veniamus nunc ad Optimum virum, fa- 52miliarem noftrum, Cratippum. „ Si fine ocu-10?„ lis, inquit, non poteft exftare officium &

„ munus oculorum, poffunt autem aliquando„ oculi non fungi fuo munere; qui vel femel„ ita eft ufus oculis, ut vera cerneret, is ha-„ bet fenfum oculorum, vera cernentium.

„ Item igitur, ft fine divinatione non poteft »„ officium & munus divinationis exftare, po-„ teft autem, cum quis divinationem habeat,

„ errare aliquando, nec vera cernere; fatis eft„ ad confirmandam divinationem, femel ali-„ quid ita effe divinatum, nihil ut fortuito„ eecidiffe videatur. Sunt autem ejus generia„ innumerabilia: effe igitur divinationem con-„ fitendum eft. „ Feftiae & breviter; fedcutnbis fumfit, quod voluit, etiam fi faciles nosad concedendum habuerit: Id tarnen, quodOff. Phil, T. III. A a