ea, quae ab ipfis conftituta & defignata funt;neque noftra nihil intereft,' fcire ea, quaecventura funt; erirous enim cautiores, fifciemus; neque hoc alienum ducunt msje-ftate fua; nihil eft enim beneficentia prae-ftantius; neque non poffunt futura praeno-fcere: non igitur funt dii, nec fignificant fu-tura : funt autem; dii fignificant ergo: &non, fi fignificant, nnllas vias dant nobisad fignificationis fcientiam; fruftra enim fig-nlficarent; nec, fi dant vias, non eil divi-natio: eft igitur divinatio. Hac rationeChryfippus, & Diogenes, & Antipater uti* 84tur, Quid eft igitur , cur dubitandum fit,quin fint ea, quae difputavi, veriflima, firatio mecumfacit, fi eventa, fi populi, finationes, fi Graeci, fi barbari, fi majoresetiam noftri, fi denique hoc femper ita pu-tatum eft, fi fummi philofophi, fi poetae, fi'fapientifiimi viri, qui respublicas conftitue-runt, qui urbes condiderunt? An, dum be-ftiae loquantur; exfpeftamus, hominum con«fentiente auftoritate contenti non fumus?

Nec vero quidquam aliud ’affertur, curgjea, quae dico, divinandi genera , nullafint;nifi quod difficile diftu videtur, quae cujus-que divinationis ratio, quae caufa fit. Quid

S 3