2 “S

DE DIVINATIONE

fnim habet harufpex , cur pulmo incifasetlasa in bonis extis dirimat tempus, & pro*feratdiem? Quid augur, cur a dextra cor-vus, a finiftra cornix faciat ratum? Quidaftrologus, cur Deila Jovis aut Y'eneris, con-juntfca cum Luna, ad ortus pnerorum faluta-ris fit; Saturni, Mardsve contraria? Curautem deus dorrnientes nos moneat, vigiian-tes negligat? Quid deinde eaufis eft, corC&ffandra furens futura profpiciat, Pri&musgö fapiens hoc idem facere non queat? Cur fiatquidquej quseris? Kefte onrinlno; fed nonnunc id agitur. Fiat, necne fiat, id quarri-tnr. Ut fi magnetcm lapidem eile dicam, quiferrum ad fe alüciat & trahat; rationem,cur id fiat, afferre nequeam; fieri ornninojjeges. Quod idem facis in divinatione, quam& cernimus ipfi, & audimus, & iegitnns, &a patribus accepimus: neque ante philofo-phiam patefaftam , quse miper inventa eft,hac de re communis vita dubitavit; & poft-ea, quam philofophia proceflst, nemo ah-ter philofophns ferfit, in quo modo effetgjanftoritas, Dixi de Pythagora, de Demo-crito, deSocrate: excepi de antiquis, prae-ter Xenophanem, neminem: adjunxi vete«rem Academiam , Feripateticos, Stoicos:

*»«*

iitiaüi a

-jOOMll

(pijUiU

iichn&fn

liiMid

im tra ^' Ittaje»,«%inaa

itajiit ijt 4 (|

x Qud 4

fiii,* tt!l iici^