al6 TVS.CVL. QVAESTIONVM

8onione. Et, fi fidentia,id eft, firma animicon«fifio, fcientia qusedam eft & opinio gravis,non temere affentiens; diffidentia quoqueeftmetns exfpe&ati & impendentis mali. Et, |fi fpes eft exfpe&atio boni; mali exfpe&atio-nem effe neceffe eft metnm. Uc igitur me-tus, fic reliquae perturbationes funt in malo,Ergo ut conftantia, fcientiae; fic perturbatio,erroris eft. Qui autem natura dicuntur ira-cundi, aut mifericordes, aut invidi, aut talequid, ii funt ita conftituti, quafi mala vale-tudine animi; fanabiles tarnen: ut Socratesdicitur, cum muita in conventu vitia colle-giffet in eum Zopyrus, qui fe naturam cu-• jusque ex forma perfpicere profitebatur, de-rifus eft a ceteris, qui illa in Socrate vitianon agnofcerent: ab ipfo autem Socrate fab-levatus, cum illa fibi infita, fed ratione a feSidejefta diceret. Ergo, ut optima qufsque va-letudine affeftus poteft videri, utut naturaad aliquem morbum proclivior; fic animusalias ad alia vitia propenfior. Qui autem nonnatura, fed culpa vitiofi effe dicuntur, eorumvitia conftant e falfis opinionibus rerum bo-narum ac malarutn, ut fit alius ad alios mo-tu perturbationesque proclivior. Inveteratioautem, ut in corporibus, segrius depellitur