LIBER III.

I3t

•»ft

TJr »iü t'* W.

faiBll

'•laiiitNtcq-rattorü•ifiit»»r iij, jjugcm

t. DK te

ieiihtt vüi, b

C bM k

wnsii

ins»

iklKB

■ natufeiin»

[atö*j(oloMf ick»

+*

rp**’ 1

inus no .9 elcurandos. Sanabimur, fi volemus;

& progrediar quidera longius. Non enim dasegritudine folum, quamquam id quidem pri«mum, fed de omni animi, ut ego pofui, per»turbatione ( motbo, ut Grseci volunt) expli-cabo. Et primo, fi placet, Stoicorum moreagamus, qui breviter adftringere folent ar-gumenta ; deinde noftro inl'tituco vagabimur.

Qui fords eft, idem eft fidens; quoniam »rconfidens, mala confuetudine loquendi, in 14vitio ponitur, du&um verbum a confidendo,quod laudis eft. Qui autem eft fidens, is pro-fefto non extimefcit: difcrepat enim a ti-mendo, confidere: atqui in quem cadit aegri-tudo, in eundem timor. Quarum enim rerutuprsefentia fumus in segritudine, easdem im-pendentes & venientes timemus. Ita fit, ufcfortitudini aegritudo repugnet. Verifimile eftigitur, in quem cadat aegritudo, cadere ineundem timorem, & infradtionem quandamanimi, & demiftionem; quae in quem cadunt,in eundem cadit, ut (erviat, ut vi&um fequandoque fateatur: quae qui recipit, reci-piatidem neceffe eft timiditatem & ignaviam»Noncadunt antem haecin virum fortem; igi-tur ne aegritudo quidem. At nemo faplens,ftiü fortis; non cadit ergo in fapientem segri-

X 9