130 TVSCVL, QVAESTIONVM

(f Cadere, opinor, in fapientem aegritudi;

12 nem tibi dixifti videri. A. Et vero ita exi-ftimo. M, Humanum id quidera, quod itaexiftimas. Non enim filice nati fumus; fedeft natura fere in animis tenerum quiddatnatque molle, quod asgritudine, quafi tempe-ftate, quatiatur, Nec abfurde Crantor ille,qui in noftra Academia vel in primis fuit no-iilis, „Minime, inquit, affentior iis, qui„ iftam nefcio quam indolentiam magnopere„ laudant; quae nec poteft ulla effe, nec de-„ bet. Ne aegrotus lim, inquit: fed fi fue-„ rim, fenfus adßt, live fecetur quid, live„ avellatur a corpore. Nam iftuc nihil dole-,, re, non fine magna mercede contingit, im«„ manitatis in animo, ftuporis in corpore. „

isSed videamus, ne haec oratio fit hominumaffentantium noftrae imbecillitati, & indul-gentium mollitudini; nos autem audeamusnon folum ramos amputare miferiarum, fedomnes radicum fibras evellere; tarnen ali-quid relinquetur fortafie, Ita funt altae öir-pes ftultitiae; fed relinquetur id folum, quoderit nqceffarium. Illud quidem fic habeto,nifi fanatus animus fit, quod fine philofophiafieri non poteft, finem miferiarum nullum fo-re, Quamobrem, quoniam ceepimus, trada-