128 TVSCVL. QVAESTIONVM

10 quod animi affe&ionem, lamine mentis ca«rentem, nominaverant amentiam, eandemquedementiam. Ex quo intelligendam eft, eos,qui haec rebas nomina pofuerunt, fenfiffehoeidem, quod a Socrate aeceptum diligenterStoici retinuerunt, Omnes infipientes effe nonfanos. Qui enim animus eft in aliquo morbo(morbos autem, hos pertnrbatos motus, utmodo dixi, philofophi appellant) non magiseft fanus, quam id corpus, quod in morboeft. lta fit, ut fapientia, fanitas fit animi;infipienda autem, quafi infanitas quaedam,[quae eft infania], eademque dementia. mul-toque melius hacc notata funt verbis Latinis,quam Graecis; quod aliis quoque multis lo-cis reperietur. Sed id alias: nunc, quod in«

11 ftat. Totum igitur id, quod quaerimus, quid& quäle fit, verbi vis ipfa declarat, Eos enimfanos quoniam intelligi neceffe eft, quoruramens motu, quafi morbo, perturbata nullofit: qui contra affeftifunt, hos infanos ap-pellari neceffe eft. Itaque nihil melius, quamquod eft in confuetudine fermonis Latin!,cum exijje ex poteßate dicimus eos, qui ef-frenati feruntur aut libidine, aut iracundia;quamquam ipfa iracundia, libidinis eft pars.Sic enim defizitär iracundia, Ulcifcendi libi-

do.