LIBER III.

127

litr «. iiöt,latent

[ K Jifputt,

wpofiü fij|J aaHfiij

& JDOCilJ

’itiolertäskotln.ifflAaätiutojuiipofti (Oli!Ittenü.Ta

piit:«»i perturbar

qo Ga

norboi, ttnfutfafeftreri, ®*

wr

ö non fb"

dixerlmus; morbos autem non fatis ufitate;nifi quid aliud tibi videtur. A. Mihi veroilio 8modo. M. Hxccine igitur cadere in fapien-tem putas? A. Proriüs exiftimo. ALNaeiftagloriofa fapientia non magno xftimanda eß,liquidem non muitum differt ab infania. A.Quid V tibi omnisne aniaii comreotio videturinfania? M. Non mihi quidem foli, fed, idquod admirari fxpe foleo, majoribus quoquenoftris hoc ita vifum intelligo multis feculisante Socratem ; a quo hsec omnis, quae eftde vita & de aaoribus, philofophia manavit.A. Quonam tandem modo? M. Quia nomeninfanix fignificat mentis xgrotationem & mor*bum, [id eft, infanitatem, & xgrotum ani-mum, quam appellarunt infäniam.] Omnes 9aute bi perturbationes animi, morbos philo-fophi appellant; negantque, ftultum quem-quam his morbis vacare: qui autem in mor-bo funt, fani non funt; & omni um itifipien-tium animi in morbo funt; omnes infipien-tes igitur infaniunt. Sanitätern enim animo-rum, pofitam in tranquillitate quadam con-ftantiaque cenfebant: his rebus mentem va-cuam appellarunt infanam, propterea quodIn perturbato animo, ficut in corpore, fani-tas effe non poffet. Nec minus illud acute, 5

1