338

ORATIO

23 Romas fuiffe peregrinum. Hoc dico, inquit,te effe ex municipio. Fateor, & addo etiam,ex eo municipio, unde iterum jam falus huicurbi, imperioque miffa eft. Sed fcire ex tepervelim , quamobrem , qui ex municipiisveniant, peregrini tibi effe videantur. Nemoenim illuc M. illi Catoni feni, cum plurimoshaberet inimicos, nemo T. Coruncanio, ne-mo Curio, nemo huic ipfi noftro C. Mario,cum ei multi inviderent, objecit umquam.Equidem vehementer laetor , eum effe me,in quem tu, cum cuperes, nullam contume-liam jacere potueris, quae non ad maximam

3 partem civium conveniret. Sed tamen te ame, pro magnis caulis noftrae neceffitudinis,monendum effe etiam atque etiam puto. Nonpoffunt omnes effe patricii. Ii verum quaeris,ne curant quidem: nec fe aequales tui, pro-pter illam caufam, abs te anteiri putant.

24Ac, fi tibi nos peregrini videmur, quorumjam & nomen & honos inveteravit & huicurbi, & hominum famae ac Termonibus: quamtibi illos competitores tuos peregrinos viderineceffe erit, qui jam ex tota Italia delefti,tecum de honore & de omni dignitate con-tendunt? quorum cave tu quemqaam pere-grinum appelles, ne peregrinorum fuffragiis

rir*' iriw1 boruittabtutedicesvideitiW

patii*at, 1rndealat. (aris,«deridei mere

He omnit teterlil

‘tt, Iju

hlCfle'MWtiitoi mi