PRO P. SVLLA.

339

^ari ti lai

“nr.fc

L Uno

x,in

i&k

inite

urii;

uoei

i»

ito, b*(!»

ip

,tp

(r.ifl

$

obruare. qui, fi attulerint nervos & indu-ftriam, mihi crede, excutient tibi iftam ver-borum jattationem, & te ex fomno faepe ex-citabunt; nec patientur, fe abs te, nifi vir-tute vincentur, honore fuperari. Ac fi, ju-Jjdices, ceteris patriciis me & vos peregrinosvideri oporteret, a Torquato tamen hoc vi-tium fileretur. eft enim ipfe a materno ge-nere municipalis, honeftiflimi ac nobiliflim!generis, fed tamen Afculani. Aut igitur do-ceat, Picentes folos non effe peregrinos, autgaudeat fuo generi me mecum ante non po-nere. Quare neque me peregrinum pofihacdixeris, ne gravius refutere; neque regem,ne derideare. nifi forte regium tibi videtur,ita vivere, ut non modo homini nemini, fedne cupiditati quidem ulli fervias ; contem-nere omnes libidines; non auri, non argenti,non ceterarum rerum indigere ; in Cenatufentire libere; populi utilitati magis confu-lere, quam volantati; nemini cedere, mul-tis obfiftere. fi hoc putas effe regium; meregem effe confiteor, fin te potentia mea, fidominatio , fi denique aliquod diftum arro-gans, aut fuperbum movet; quin tu id po-tius profers, quam verbi invidiam, contu-meliamque maledifti. Ego, tantis a me9

Y *