PRO L. SVLLA.

V

*i*s

'•«jit!

sii» Jae

•lefiL

tSt; titmsjti «ap

feii,

ititat

iuEtr

J1U

jii

' 01 'i ftlitti'i»

:JjS,

j|,j

f

337

quo tandem nomine? Quod, in quos tefti-monia dixifti, inquit, damnati funt: quemdefendis, fperat fe abfolutum iri. Hic tibi -ego de teftimonii» meis hoc refpondeo: Sfalfum dixerim; te in eos dixiffe. fin verum;non effe hoc regnare , cum verum juratus,dicas, probare. De hujus fpe tantum dico ,nullas a me opes P. Sullam, nullam poten-tiam , nihil denique, praeter fidem defenfio-nis, exfpeftare. Nifi tu, inquit, cahfamisrecepiffes , numquam mihi reftitiffet; fed,inditta caufa, profugiffet. Si jam hoc tibiconcedam, Q. Hortenfium, tanta gravitatehominem , ii, hos tales viros non fuo itarejudicio, fed meo: fi hoc tibi dem, quod cre-di non poteft, nifi ego huic adeffem, hos ad-futuros non fuiffe: nter tandem rex eft, is-ne, cui innocentes homines non rcfiftunt, anis, qui calamitofos non deferit? At hic et-iam , id quod tibi neceffe minime fuit, face-tus effe voluifti, cum Tarquinium, & Nu-mana, & me, tertium peregrinum regem, effedixifti. Mitto jam de rege quaerere: illudquaero, peregrinum cur me efle dixeris»JNam, fi ita fum, non tam eft admirandum,regem effe me, quia, ut tu vis, etiam pere-grini, reges Romae fuerunt, quamcoafulem

Gk(r», T. VII. Y