LIBER V»
38S
quä finit ei membra adjun&a, tueatür ? fiead illa, quae feraper habuit, junget ea, quaepoftea accefferint; nec eundem finem habe*bit, quem cultor ejus habebat 5 fed volet fe-cnndum eam naturam, quae poftea ei adjun»fta fit, vlvere: ita fitnilis erit ei finis boni»atque autea fuerat, nec idem tarnen; noflenim jam fiirpis bonum quaeret, fed anima*lis. Quod fi non fenfus modo ei fit datus,Verum etiam ar.imus hominis ; non neceffäeft, & illa priftina manere, ut tüenda ? &cinter haec multo effe cariora, quae acceffe-
carilfimäm ? in eaque expletione naturae fum-mi boni finem confifiere, cum longe mul*tumque praeftet mens atque ratio ? Sic &extremum omnium appetendorum, aequedu-ttum a prima commendatione naturae, mul*tls gradlbns adfcendit, ut ad fummum perve*Uitet; quod cumülatür ex integritate corpo*tls, & ex mentis ratione perfefta»
Cum igitur ea fit, quam expofui, forma jthaturae; fi, ut initio dixi, fimul atque ortuseffet, fi quisque cognofceret, judlcareque pof-fet, quae vis & totlus effet naturae & partiumfingularum, continuo videret, quid effet hoc,quod quaerimus, omnium ferum, quas expe*
rint? animique optimam quamque partem
Opp t Phüt T.I.
Bb