LIBER IV.

3 2 9

tra, quafi nullum corpus fit hominis, ita,praeter animum, nihil curant ; cum praefer-tim ipfe quoque animus non inane nefcioquid fit (neque enim id poffnm intelligere)fed in quodam genere corporis; ut ne is qui-dem virtute una contentus fit, fed appetatvacuitatem doloris. Quamobrem utriqueidemfaciunt, nt fi laevam partem negligerent, dex-teram tuerentur ; ant ipfius animi, ut fecitHerillus, cognitionem amplexarentur, aftio-nem relinquerent. eorum enim omninm,multa praetermittentium, dum eligant all—quid, quod fequantur, quafi curta fententia.at vero ill'a perfefta atque plena, eorum, quicum de hominis fummo bono quaererent, nul-lam in eo neque animi, neque corporis par-tem vacuam tutela reliquerunt. Vos autem, ^Cato, quia virtus, ut omnes fateamur, altif-fimum locum in homine & maxime excel-lentem tenet, & quod eos, qui fapientes funt,abfolutos & perfeftos putamus; aciem ani-morum noftrorum virtutis fplendore praefirin-gltis. In omni enim animante eft fummufaaliquid atque Optimum, ut in equis, in ca-nibus ; quibus tarnen & dolore vacarc opuseft, & valere. Sic igitur in homine perfeftioifta, in eo potiffimuBi, quod eft Optimum, id

X 5