JT2 DE FINIB. BONOR. ET MALOR.

tione, nec rationls fine fenfibus exquiramus, ^atque ut ne eornm alterum ab altero fepa-remus? Quid? ea, quae diale&lci nunc tra- ***dunt & docent, nonne ab illis inftituta funt& inventa? de quibus etfi a Chryfippo ma- 31 "xime eft elaboratutn, tarnen a Zenone minus "®*multo, quam ab antiquis. ab hoc autero quae» 018dam non melius [quam veteres] ; quaedatn t* 1 ! 1

I0 omnino reli&a. Cumqueduae fint artes,quiibus perfefte ratio & ora r io compleatur, unainveniendi, altera difterendi : banc pofterio- **•

rem & Stoici, & Peripatetici, priorem au- St 0

tem Üli egregie tradiderunt; hi omnino ne tia

attigerunt quidem, nam e quibus locis, quafi ani

thefuris, argumenta d»promerentur, veftri int

ne fufpicati quidem funt, fuperiores autem m,t

artificio & via tradiderunt. quae quidem res jo'ä,

«fficit, ne neceffe fit, iisdem de rebus femi j. £

per quafi diftata decantare, neque a com- '«nj

mentariolis fuis difcedere. nam qui feiet, ubl 'quidque pofifum fit, quaque eo veniat, is,, ^etiam fi quid obrutum erif,'poterit eruere,femperque elfe in difputando fuus. Quod ^

etfi ingeniis roagnis praediti quidam dicendi jj,

eopiam fine ratione confequuntur ; ars ta-.men eft dux certior, quam natura, aliud eftenim poetarum more verba fundere ; aliud 5, ^quae dicas, ratione & arte diftinguere.