LIBER III. 573

liationibus honefta aftio. confequens enim.eft, & poft oritur, ut dixi. Eit tarnen ea fe-cundum naturam, multoque nos ad fe ex-petendam magis hortatur, quam fuperioraomnia. fed ex hoc primum error tollenduseft, ne quis fequi exiftimet, ut duo fint ulti-ma bonorum. Uc enim, fi cui fit propofi-tnm, collimare haftam aliquo, aut fagittam,ficut nos ultimum in bonis diximus; fic illifacere omnia, quae poifit, ut collimet: huicin ejus fimilitudine omnia fint facienda, utcollimet: & tarnen ut omnia faciat, quo pro-pofitum affequatur: fit hoc, quafi ultimum,quäle nos fuamum in vita bonum dicimus:illud autem, ut feriat, quafi feligendum, noncxpetendum. Cum autem omnia officiaprincipiis naturae proficifcantur, ab iisdem23neceffe eft profieifci ipfam fapientiam. Sedquemadmodum fiepe fit, ut is, qui commen-datus fit alicui, pluris eum faciat, cui com-mendatus fit, quam illum, a quo fit, fic mi-nime mirum eft, primo nos fapientiae com-mendari ab initiis naturae, poft autem Ipfa infapientiam nobis cariorem fierl, quam illafint, a quibus ad hanc venerimus. atque utmembra nobis ita data funt, ut ad quandamrationem vivendi data effe appareant; ficap-Opp, Phü. T. I. S