274 DE FINIB. BONOR. ET MALOR.

petitio animl, quae Ipfiij Grsece vocatur, noüad quodvis genus vitae, fed ad quandam for-mam vivendi videtur data; itemque & ra-S4tio, & perfe&a ratio. Ut enim hiftrioni aftio,faltatori motus, non quivis, fed certus qui-dam eft datus; fic vita agenda eft certo ge-nere quodam, non quolibet : quod genusconveniens confentaneumque dicimus. Necenim gubernationi ant medicinae limilem fa-pientiam effe arbitramur, fed attioni illi po-tius, quam modo dixi, & faltationi, ut inipfa arte infit, non foris petatur extremum,id eft, artis effeftio. & tarnen eft'etiam aliacum his ipfis artibus fapientiae difiimilitudo;propterea quod in illis, quae refte fafta funt,non continentur tarnen omnes partes, e qui-bus conftant. Quae autem nos aut reSa, autreSte fa&a dicamus, fi placet, illi autem ap-pellant xaropöWjUar«, omnes numeros virtu«1 tis continent. fola enim fapientia in fe totäconverfa eft t quod idfem in ceteris artibusaj non fit, Infeite autem medicinae & guber«nationis ultimum cum ultimo fapientiae com-paratur. fapientia enim & anlmi magnitudi-nem compleftitur, & juftitiam, & ut omnia,quae homini accidant, infra fe effe judicet:quod idem in ceteris artibus non contingit,