LIBER II.

189

ta eft. Cnr igitur, inquam, res tarn diffi-miles eodem nomine appellas? Quid paulo f«ante, inquit, dixerim, nonne meminifti,cum omnis dolor detraftus efi'et, variari,non augeri voluptatem? Memini vero, in-quam. fed tu iftuc dixiftl bene Latine, pa-rutn plane, varietas enimLatinum verbum eff,idque proprie quidem in difparibus coloribusdicitur; fed transfertur in multa difparia.varium poema, varia oratio, varii‘mores,varia fortuna, volnptas etiam varia dici fo-let, cum percipitur ex multis dißixuilibusrebus, diffuniles efficientibus voluptates.Eam ff varietatem dicetes, ir.telligerem, ut,etiam non dicente te, intelligo. ifta varietasquae fit, non fatis perfpicio, qucd ais, cumdolere careamus, tum in fumma voluptatenos effe; cum autem vefcamur iis rebus,quse dulcem motum afferanffenfibus, tumeffe in motu voluptatem, qui faciat varieta-tem voluptatum-, fed non augeri illam nondolendi voluptatem. quam cur voluptatemappelles, nefcio. An poteft, inquit ille, quid- ^quam effe fuavius, quam nihil dolere ? Imtno ufit fane nihil melius, inquam (nondum enimid qusero) nnm propterea idem voluptas eff,quod (utita dicaoi) indolentia? Plane idem,

(!•