183 DE F1ISF1B. BONOR. ET MALOR. 1

Latine voluptatem vocant. Quid eft igitur, ^inqait, qaod requiras? Dicam, inquam, &quidem difcendi caufa magls, quam quo te, (*>aut Epicurutn reprehenfum velim. Ego quo- c* 1que, inquit, didicerim libentius, fi quid at- i»* 1tuleris, quam te reprehenderim. Tenesne C®igitur, inquam, Hieronymus Rhodius quod "•*?dicat effe fummum bonum, quo putet omnia 'i?

referri oportere ? Teneo, inquit, finem illi feto

videri, nihil dolere. Quid? idem ifte de vwi

p voluptate quid fentit? Negat effe eam, in- ritt

qnit, propter feipfam expetendam. Aliud kt,

igitor effe cenfet gaudere, aliud non dolere. itta

Et quidem, inquit, vehementer errat, nam, Im

ut paulo ante docui, augendae voluptatis fi- iui

nis eft, doloris omnis amotio. Non dolere, p

inquam, iftud quam vim habest, poftea vi-dero: aliam vero vim voluptatis effe, aliam m

nihil dolendi, nifi valde pertinax fueris, con- (!B

cedas neceffe eft. Atqui reperies, inquit,in hoG quidem pertinacem. dici enim nihilpoteft verius. Eftne quaefo, inquam, fitien- ^

ti in bibendo voluptas? Quis iftud, inquit, ^

poffet negare ? Eademne, inquam, quae re- rjJ

ftinftafiti? Immo alio genere. reftinftaenim jj^

Iltis ftabilitatem voluptatis h^bet, inquit: ^

illa autem voluptas ipfius reftinäionis in mo- ^

0