T O P I C A.

»29

ttanslatlone Utens difcedebat a verbis pro-priis rerum ac fuis. Quod ad definitiones 3odan, attinet, hattenus: reliqua videamus.

äneu, ut partetn relinquas, ut fi partiri velis tute-lopnt las, infcienter facias, fi ullam prsetermittas.

I. ^ At fi ftipulationum aut judiciorum formulasfei* partiare , non eft vitiofum , in re infinitai ffl prsetermitter# aliquid. Quod idem in divi->dado< fione vitiofum eft. Formarum enim certusnquas eft numerus, quse cuique generi fubjiciantur;dito; partium diftributio faspe eft infinitior, tam-lisiM quam rivorum a fonte deduftio. ltaque in 34• ,pii oratoriis artibus, quteftionis genere propo-iie» fito, quot ejus formae fint, fubjungitur ab-jjjtoi! folute. at cum de ornamentis verborum fen-tentiarumque praecipitur, quae vocantur <sxt\-iterH jK«r«, non fit idem. Res enim eft infinitior jte. Sei utex hoc quoque intelligatur, quid velimus0 non inter partitionem & divifionem intereffe.ggliep Quamquam enim vocabula prope idem va-lere videantur; tarnen quia res differebant,

, qjj. Domina rerum diftare voluerunt. '

“35

•'1 eit, verbum ex verbo , veriloquium : nos

: Ge* Partitione autem fic utendum eft, nullam 33

I) eft autem, cum ex vi nominis argumentumelicitur; quam Grseci erv^okoyixv vocant, id

Cicero. T. III,

I