22

’t GEBED onzes HEEREN.Uyt Matth. Cap. VI. vers 9-13,Gepaft op deze droevige tyden.

Opt>?ton$et!an Walm 150. Uit de diepten, dIdecre! <£)f: WachtaufihrChrifteo Aile.AÜ>f: Gantfch treurig eu &c.

/

1.

ÜBat. Si 9. /" M 'Od on3e lieve ©auf?/

\ i ©ie in öe ömflen 3pt/

a®im.3: £ n ( ,n s n U aliegader||rb?. n: Als kinderen kaftyd ;

*' 10 - Ei, ihet eens weer uw oogenijffJjnin.«: Van uwen hemel ncêr,

$ef so: Mer vaderlyk meedogen,

**/**. En ftraft zoo fterk niet meer.

^f. 103:13. 2 .

ftlacgi**'j- 4 ’Zoud gy ons laten fteken*o- In treurigheid en nood?

3 ?rr. 11:20. Uw Vaderdiert rnoeft breken,

* 3 f es- 3 ‘ Uw liefd’ is al te groot.

| 9 f es: 7. ’c Ontbreekt u ook aen macht niet,gf- *14- Die in den hemel woont.

Waiib. 17: Verzmaed dan uw geflacht niet,

* èam. x: Al heeft het u gehoont.

30. 3.

©djeiligt en verheven*®at.«.- 9 . JUfcö’ utocn Daem voortaan,

JSSat.s-ie Door ons en onze leven >

Hoe ’t ons dan ook mag gaen.

Ure. 10:1». Laet ons geen leet zoo deeren,

Dat wy daerom uw naem3Cmo0»; y.Oit roekeloos onteeren,

Of doen ’t geen niet betaem.

4,