Daer door het eenige Heeren en Vriendengelieft haer toeftemminge tot het uytgevenvan dit B O E K J E te toonen.

W Aer dat men zyn gedachten wend,

Men hoort en ziet niet dan elend.

Gaet door de Stadt of door het veld,

Waer blyft ’er iemand ongekweld?

Veel zyn beroofd van goed en bloed,

En menig menfeh ontfinkt den moed.

Dat doet dat wreede Oorlogs-beeft,

’t Welk niemand oyt is nut geweeft,

Noch ergens iet verfchoont offpaertVan ’t geen met arbeid is vergaeri.

Dus hoort men kermen alle man,

Elk klaegt zyn nood, foo veel hy kan.

Maer, wiltgy, dat u jammerklachtTot in den Hemel zy gebracht,

Van God verhoort, en gy in ftrydEn lyden aengemoedigt zyt,

Of dat deez’ Oorlogswolk verdwyn,

En in een lieve Sonne-fchynVan Vreê verandert by den menfeh,

En gy getroolt meugt zyn na wenfeh ?

Houd aan ’t gezonde woord wel valt,

’t Welk Jeremias door Gods laftHeeft voort gebracht, hoort wat ik meyn,

Zyn Klaeglied, dat feer zoet en rcynVan Stuiter Sang wys is gezet.

Wie op den ftyl van Dichten let,

Hoe hv den Heil’gen Tcxt bewaert,

En Hechts den fin daer van verklaertIn vloeijend rym, die ftaet verzet,

En weer niet, hoe hy ’t kreeg zo net.

Doorleeft dit Boekje vol van kracht,