En aengehouden in *t gebed,

Op ’t pad des levens vaft gezet.

Soo zal God zelfs u loon gewis,

Den hemel zvn uw erffenis,

Die hy, van alle eeuwigheid,

Voor zyne knechten heeft bereid.

Singulari £ƒ optatijfmofuo Amict!,

Laudis applaufus ergo , lubensfcripjhï

JOANNES REMINK, Ecclef. Daventr.

E En reden opzyn pas na Salomons verhalen,

Is als goud' Appelen in welgebeeldefchalenVan filver, tafel-pronkvooreenweet-gierigegaft,Wiens hart naer waerheits leer en wyfe woorden valtKom, hongerige ziel, tot Sluiters Rymbauketten,Die hy ter rechter tyd gaet op dees tafel zetten.

Nu hoort men over al een klaegchelyke ftem,

Nu rymt hy ’t ongeval van ’t oud' JerufalemHy myd de pronk en prael van opgefmukte woorden,En and're ftofen tael die hier toe niet en hoorden.

Zyn Rym behoud deproof’ die Jeremias fchreef,

M its hem de Heil’ge Geeft tot ’t een en ’t ander dreef.óKeurlykcman, hoefmaek’lykzynuw’ Dichten!

Die in eenvoudigheid op’tallermeefteftichten:Watdatikleesoflingin WillemSluiters Rym,

’k Vit,d Goddelyke (tof en konftig zielcn-lym,Waer door de geeft ontfonkt en ’t hart aen God ge-hecht word

Infpoetoftegenfpoet, in alles wat gezegt word.

Leef lang, myn waerde vriend, fing altoos op deez’toon,

Zokrygtgy lofopd’aerd! hier na noch beter loon.

ARNOLDU3 BORNIUS,Herder vanCbrijii Gemeintetot Aikmatr.