En, ben ik al uw lof niet weert,

’k Zal, orn ’c meer weert te worden, pogen.

Is immers eens Propheten geestMet Zang of Spei verwekt geweest,Wannecr hy zieh bevond wat zwakker,

Gy speelt voor my nu een gelang ,liet welk my al myn leren langIn mynen dienst zal maken vvakker.

Gy kroond niet Hechts myn Boek met eer,Mae'r moedigt my ook meer en meer,üat ik myn lippen niet bedwinge,

Maer llceds het een of ’t ander Dicht,llet welk op ’t meest vermacht en sticht,Met nieuwe toonen vrolyk zinge.

Ik zal met all’ ootmoedigheidMyn God voor zyne goedigheid,

En niet my zelven, eerc geven.

’k Zal, door u opgewekt, den HeerMet vreeze dienen dies te meer,

En in hem zyn verbeugt met beven.

Ik zal God loven t’allen stond;

Zyn lof zal steeds zyn in myn mond.

Myn ziel zal in den Heer hacr roemen;

’k Zal hooren zyn zachtmoedig volk,

En zyn verblyd, O Hemelsch tolk,

Die zult gy uw vergelding noemen.

De lust myns levens op het land,

Üntr£nt des Berkels groene kant,

Daer met haer vloed myn Dichten vloeijen,Daer ik in eenzaemheid myn tytMet vrucht en vreugd zt>o vylig slyt’,

Begint door uw Gedicht te groeijen.

Gy maekt, dat ik de groote Stcen(Die ’k onlangs hebb’ wat veel betreen,

Als ’t my met drulc myn druk-pers perstc)Veel minder dan te voren acht';

My dunkt, hy rüst heel .zoet en zacht,

Die z’ is en blvveg kan op ’c verste.