Voerd den Kruisheld acn de starren?Neeu, hy blyfc zoo laeg niet marren,Hooger steygt hy uit elks oog,Hooger dan de heineltranffen,

Boven zon en boven maen,

Die nu op- dan onder gaen;

Daer her licht van alle glanssenSchoonder word onthaeld ten hoof;Duyzend duyzend hemelrcycnHem gemoeten of geleyen;

Daer hem ’t verre ziend geloofZonder end zier triumpheeren,

Hy de braefste rykskroon spandAen zyn Vaders rechter band,Cerbers, Hydren, en Chimeren’c Hoofd verplctterd en ’t gebit,Met hun staerten, met hun poten,

Die hem in zyn kruisgenotenDurven tergen daer hy zit.

Geen triumph zoo gaefryk praelde,Daer men goude schyven stroidOnder ’c juychend volk, dar noitNaer triumph-schenkaedjen taelde,

Als de Heiland, t’zyner eer’,Uicdecld, die obs met genadeVan zyn voorbed körnt te stade,

En zyn Geest schenkt, min of meer.d’Afgrond schuimbekk’ heel verbolgen,De gekruyste met zyn vacnVoerd Gods bcnden rüstig aen,

Om zyn zege te vervolgen,

Om door duyzend wedn en do6n,Naer her licht Van ’t ander leven,Naer dien palmtak op te streven ,

Zieh te zerren in den troon;

Als de heilbazuyn zal klinken,

Zyn gedooden door de leen,

Om, herkleed met vleesch en been,