Zulk een moordpest, op de been »

Is geen dichtstes, waerd te loven.

Een gekroonde, een eenig held,

Die den afgrond wetten st«ldMet zyn zege, sta nu boven.

Heldendichters , hier is stof,

Om uw zangen te stoffeeren,

Om uw stoffen te verleeren:

Zingt den Kruisheld eer en los.

Ging de zcgeprael, geschonnenVan de dooa, in 't gras oyt schuyl;Dood gebeten vats’sDoods muyl,Heeft hec Kruislam overwonnen.

Heylzon, met het morgen-lichtVroeg verrezen uit den grave,

Wie volroemd u? 6 gy brave?

Voor een strael van zyn gezichtZag uw boode graefwacht vlieden,Die, gelyk een mist, verdwynd:

Maer ais Jezusglory schynd,

Moet de hei den rugge bieden:

Als die Held het ongelykVan zyn kruissmaed ei seht gewrokenAen haer wreede zwarte spoken;

Als die Simson zegenrykPoort en slot van 's afgronds kerkerOverweldig, enden nacht,

Die ons ketende met kracht,

Voerd gevangen, zoo veel sterker,Christbelyders fcheppen moedVoor den troou van God den Vader:Want zyn Zoon (watgaet hem nader?)

W ischt zyn schulden uit met bloed.Dat in ’t schuld-boek niet een regel,

Nu noch onverrekend is,

Tuygd ons zyn Verryzenis,

Sterkt het, als met schrift en zegel,Welk een zegekoets om hoog

Voerd