Druckschrift 
Aus dem alten Viersen : ein Beitrag zur Culturgeschichte des Niederrheines ; nach den Quellen des Viersener Stadt-Archivs
Entstehung
Seite
97
Einzelbild herunterladen
 

97Namen.Schöffengerichtes entnommen, einer Quelle, welche für das deutscheSprichwort bei der Unmittelbarkeit, mit welcher wir hier dasWort im Munde des Volkes finden, bisher allzu wenig benutztworden ist. „Van andermants Houten Rymen snyden“ (1652),„Met synen Koop door eene Muyre brecken“ (1668), „EeneSaecke op de langhe Baen brenghen“ (1668), „Niet eenen roodenDeut of Hellers werth“ (1680), „Het is den Kindern op denStraete bekandt“ (1680), „Den Nagel op den Koop slaen“ (1682),„Kapot maecken, overhoop schieten en den Rest geven“ (1682),„Veel synde gehangen worden, de weniger de Galgen verdienthebben“ (1683), „Ick spreck van den Daegh, den anderen sprecktvan de Nacht, ick spreck van den Oosten, en den anderen van denWesten“ (1685), „Gotz Waeter over Gotz Landt laeten loepen(1685), „Den Hals omdreyen gelyck men eene jonge Douff denHals affdreyt“ (1685), vom überflüssigen Schreiben sagte man„Pampier verderven“ (1681), „Luyden hebben hoiren, maer nietgeweeten, in wat Tooren die Clocken hangen“ (1690), „Menmoet niemandt eenen Strick aen den Hals smyten“ (1690). „Vanhooren seggen coomen die Leugens in die Werrelt“ (1699). „Dewelcke van hooren seggen willen sprecken, seggen oock veele neffensde Wahrheyt“ (1704). „Het kompt op de Saecke als en Foustop en Oogh“ (1708). „Het gemeyn Spruckwordt is: alwaereenen Richter handtgrypelick gewaer wordt, dat eenen Tuygen ineen gefeelt hefft, sigh in alles buyten allen Geloeft stelt“ 1715(unser „Der einmal lügt, dem glaubt man nicht und wenn er auchdie Wahrheit spricht“). „Het oude Spreuckwordt is: Cremerleer dyne Waeren en het toecommende beter ter Veylenmerkt tebrenghen“ (1724, ähnlich der lateinischen Redensart: in poste-rum cautius mercari). „Een Kindt, dat int Kussen light, encan niet weeten, wat syne Vormunders doen“ (1725). „HetPeerdt moet niet achter de Karre gespannen werden“ (1774).„De Stem van een is en Stem van geen“ (Ein Mann ist keinMann). „Vergaen gelyck Schoem op het Water“nSechsundzwanzigstes Capitel.Namen.Noch um 1650 war der Gebrauch des Familiennamens denMeisten sehr ungeläufig. Man bezeichnete die Leute mit ihremVornamen und ihrer Profession, wie Willem der Cremer, Hendrikder Werth, Curst der Cuyper. Die üble Gewohnheit den Namen