CHELIDONIVM MAIVS.

301

Odor totius ftirpis recentis ingrate grauis, prae-cipue radicis, quae eo refert Mucorem fepticum uInfidet plantae amarities , cum acrimonia iunfta, te-nax, vta contreftantibus digitis lotione difficUe abf-tergatur. Scatet fucco crocei coloris, qui fatura-tior eft in radice. Siccando vel extraftione acrimo-nia eius mitigatur infigniter, odorque herbae inintegrum perit. Olim frequentioris in praxi medicarfus, quam hodie, commendatione tamen digniffimaftirps. YiresHERBAE et radicis fimiles, modoagnofcas huic effe potiores.

Radix ramofa, dum recens, bruno rubicunda,ficcata nigra. Vtraque pars refoluk aperitque etabf-tergit efficaciter, ita vt in obftruftione varia vifcerummorbisque ab ea prouenientibus, nec non in cutis va-riis vitiis, opem haud mediocrem eroget.

lfteri remedium iam antiquitus reputatum, fedreftringendum ad eum , qui absque inflammatione eft.Radicem cum Anifo ex vino albo potatum illi mederinotat dioscorm>es(^. m. Lib. 2. ctzp. 211.), absqueAnifo autem galenvs (de fmpl. Lib. 8.) memoratEadem FORESTo{Obf.et Curat. Lib. 19,Obf.40.) pla-cuit, fed ex cereuifia decofta. Arcanum in iftero vocatlentilivs (Mifcell. med.praB. p.229). In hunc quo-que finem vel radicis vel foliorum infufum aquofumvel radicis puluis ad drachmam dimidiam fupraque ex-hiberipoteft. Suadetur et ferum lactis,in quo foliafri-

gide