LTB. III. Caj. II. Sect. X. irpevocetur ; deinde , ut maturescat: omnis tuncvomics finis eft, ut tumpatur : indiciumque eftpus vel alvo vel ore recldicum. Sed nihil faceteoportet , quo minus , quicquid eft puris , exce-dat. Utendum maxime sotbitionibus eft Sc aquicalida. Ubi pus ferri desiit, ttanseundum ad fa-ciles quidem sed tamen validiores &c frigidos ci-bos , figidamque aquam , sic ut ab egelidis tameninitium fiat. Piimoque cum melle quredam edenda,ut nuclei pinei , vel Gtscs nuces , vel avellans :poftea submovendum id ipsum , quo maturiiis in-duci cicatrix poifit. Medicamentum eo tempoteulceri eft succus afTumtus vel porri vel marrubii ,8c omni cibo porrum ipsum adje&um. Oportebicautem uti in his partibus qus non afficiuntur ,fri&ionibus , itcm ambulationibus lenibus: vitan-dumque etit, ne vel lu&ando. vel cuirendo , velaiia ratione sanescentia ulccta exaspetentur : in.hoc enim morbo perniciosus , ideoque omni modacavendus sanguinis vomitus eft.

Sect, X. Inter notiflimos morbos eft etiam isqui comidalis vel major nominatur. Homo subitoconcidit, ex ore spums moventur ; deinde inter-posito temporc ad sc redit, Sc per se ipse consur-gic. Modo cum diftentione membrorum aut ner-votum prolabitur aliquis ; modo sine illa. Idgenus sa"pius viros quam feminas occupat ; acsolet quidem etiam longum effe usquc ad mor-tis diem , at vits non periculosum. Interdumtamcn quum recens eft , hominem consumir; 8csspe eum , si remedia non suftulerunt , in pue-ris Venetis, in puellis menftruorum iiiitium collji»