LIB. III. C AP. II. Si ct. II. ji fIta , illo quoque aucfore , in die pari & graviorfebris efle potcft , & certa fututi nota. Atque idemalio loco quartum qucmque diem , ut in utruni-que efficaciffimum , apprehendit, id eft , quartum ,septimum, undecimum , quartum decimum , de-cimum septimum , in quo & ab impari ad parisrationem transiit : &" ne hoc quidem propositumconservavit, quum a septimo die undecimus, nonquartus , sed quintus sit : adco apparet , quacum-que ratione ad numerum respeximus, nihil ratio-nis sub illo quidem au&ore reperiri. Verum in hisquidem antiquos tunc celebres admodum Pytha-gorici numeri fefellerunt, quum hic quoque me-dicus non numerare dies debeat, sed ipsas acceflio-nes intueri , Sc ex his conjectare, quando dan-dus cibus sit.

lllud autem magis ad rem pettinet scire,cibumne©porteat dari, quum jam bene vena? conquievi-runr , an etiam num manentibus reliquiis febris :Antiqui enim quam integerrimis corporibus ali-mentum offerebant : Asclepiades , inclinata qui-dem febre , sed adhuc tamen inhaerente. In quovanam ratiooem secutus eft : non quod non sit in-terdunj maturiiis cibus dandus, si matute timeturaltera acceffio ; scd quod scilicet quam saniffimodari debeat : minus enim corrumpitur , quod in-regro corpori infertur. Neque tamen verum eft ,quod Themisoni videbatur , si duabus horis inte-ger futurus eflet Eger, satius efle tunc dare , ur.ab integro corpore potiffimum diduceretur : nam sididuci tam celeriter poftet, id eflit optimum : sedquum id bteve tempus noa praiftet , satius eft